Toen we bijna 25 jaar geleden begonnen met ons bedrijf, was het eerste apparaat dat wij aanschaften een desinfectieapparaat, geschikt voor ruimtebehandelingen.
Nu bijna 25 jaar later beschikken we over diverse apparaten, voor oppervlakte- en ruimtebehandelingen, van 250 tot 25.000 kubieke meter.

Na vele jaren van onderzoek en testen zijn we zo ver dat we over volledig computergestuurde apparatuur beschikken waarmee we, binnen een gebouw, wel 50 ruimten gelijktijdig kunnen desinfecteren.
In de controlekamer is het proces op afstand te volgen en eventueel aan te sturen. Het proces is zo ingesteld dat gedurende x tijd de mac-waarde van waterstofperoxide rond de 300 PPM gehouden wordt, met daarin een piek van rond de 1000 PPM.

Een volledig beheersbaar en omkeerbaar proces.
Natuurlijk zijn onze medewerkers meegegroeid in dit proces en hebben zij daarnaast meerdere opleidingen voor dit vakgebied gevolgd.

Van Veldhuijzen-Boxmeer, 3 items:
1) Geavanceerde apparatuur
2) Kennis
3) Ervaring

De Zweedse arts, plantkundige, zoöloog en geoloog Carl Linnaeus
(1707-1778)

Bij bacteriën begint men in het hiërarchische systeem pas bij de taxon familie.
Bij de wetenschappelijke naamgeving (‘potjeslatijn’:
een mengelmoes van deels bedacht Latijnse en Griekse woorden) wordt de binomiale nomenclatuur toegepast.
Linnaeus heeft dit systeem reeds in 1753 ingevoerd.
Dit systeem houdt in dat elke soort een tweeledige naam ontvangt: het eerste deel (een substantivum = zelfstandig naamwoord) is de naam van het geslacht waartoe de soort behoort, het tweede deel is het zgn. epitheton (een adjectivum = bijvoeglijk naamwoord) dat de soort aangeeft.
Schrijfwijze :
Het eerste deel (geslachtsnaam) moet altijd met een hoofdletter worden geschreven, het epitheton altijd met een kleine letter. Uit een naam kan men veel informatie halen (vooral als men Latijn en Grieks heeft gehad): vorm, kleur, habitat, ontdekker, plaats van herkomst.
De wetenschappelijke beschrijving van een familie, geslacht of soort dient altijd op te vallen in de tekst; het meest gewenst is cursivering van de naam. Aanduidingen als ondersoort (ssp.) e.d. geeft men gewoon weer. Vb.: Lactobacillusdelbrueckii ssp. bulgaricus.

Dit artikel is ons aangeboden door de heer J. Krop uit Sneek.

Papiervisjes bestrijden is geen kleinigheid. Papiervisjes in leven houden, laat staan kweken, is ons in 15 jaar nog niet gelukt.
We kweken bijna 20 soorten insecten voor onderzoek.
Het kweken van insecten is mij geleerd door mijn leermeester en voorbeeld de heer Ton Brink.
Wij troosten ons dat ook hij geen papiervisjes kan kweken.
Bij het papiervisje bestrijden zijn een aantal zaken van belang:
Heeft u kleine kinderen?
Als u buren hebt, is daar onderzoek gedaan of zij ook overlast hebben?
Als uw buren ook papiervisjes hebben zijn zij bereid om ook te laten behandelen?
Is er een kruipruimte in het gebouw?
Ligt er laminaat, parket of vergelijkbare vloeren?
Heeft u waardevolle schilderijen, foto's of postzegels?
Heeft u veel boeken of ordners met administratie?
Vragen waarop eerst een antwoord moet komen voor behandeld kan worden.

Vreemd genoeg beschermen we wel ons hout in o.a. de woonvertrekken van een gebouw, maar aan het constructiehout van een gebouw doen wij meestal niets.
Wel wordt tegenwoordig veel gewolmaniseerd hout in de constructie gebruikt.
Hout kan worden aangetast in de loop van de tijd, maar soms is het nieuwe hout al aangetast.

Veel voorkomende houtaantasters zijn de houtwormkever en de huisboktor.
Het zijn de larven van deze kevers die de schade aan het hout toebrengen.
De larve van de houtwormkever vreet tussen de 1 en 3,5 jaar, de larve van de huisboktor vreet tussen de 3 en 13 jaar in en aan het hout.

Een inspectie is een must, voor er tot behandeling kan worden overgegaan. Eerst weten waar je over praat dan weet je ook welke maatregelen je kunt nemen.

Van Veldhuijzen-Boxmeer beschikt over bijna 25 jaar ervaring op het gebied van houtaantasters.

Heeft u vragen over houtaantasters, wilt u een houtinspectie uit laten voeren?
Neem gerust contact met ons op.

De spitsmuizen (Soricidae) vormen een grote familie van zoogdieren uit de orde der insecteneters (Eulipotyphla). De familie omvat bijna 400 verschillende soorten en is daarmee één van de grootste zoogdierfamilies. Het zijn kleine, muisachtige dieren met een spitse snuit en korte poten. De ogen zijn klein, maar het gehoor en reukvermogen zijn goed ontwikkeld. Spitsmuizen hebben korte haartjes, meestal bruinachtig of grijs van kleur. Het grootste deel van de soorten leeft alleen en is zowel 's nachts als overdag actief. De huisspitsmuis is een carnivoor en eet allerlei soorten kleine dieren.

Spitsmuizen hebben een extreem hoge hartslag, tot 600 slagen per minuut. Hierdoor leven ze ook relatief kort, maximaal 2,5 jaar.
Spitsmuizen bezitten een cloaca, een primitieve uitgang van zowel het voortplantings- als het spijsverteringsstelsel. Bij de meeste zoogdieren zijn deze uitgangen gescheiden. Ook zijn spitsmuizen giftig: hun speekselklieren scheiden een giftige substantie uit. De spitsmuizen behoren tot de kleinste zoogdieren.

Sessile Tapinoma, de kokosnotenmier

Gewoonten
Deze soort is een aaseter, een roofdiermier die het meeste huishoudvoedsel eet, vooral dat voedsel dat suiker bevat en andere insecten. Binnen verblijven zij dichtbij hittebronnen. In hete en droge situaties, zijn nesten binnenshuis gevonden, ja zelfs in de deksels van toiletten. In de openlucht neigen zij om onder rotsen te koloniseren. Zij kunnen uitgebreide afstanden afleggen, gewoonlijk langs landschapsranden. De kolonies variëren in grootte van 100-10.000 stuks en huisvest verscheidene koninginnen. Zij zijn niet agressief. De koninginnen leggen één ei per dag. De ontwikkeling van ei tot volwassen mier is 34-38 dagen.
Verschijning
Zij verschillen in kleur van bruin tot zwart en in lengte van 1.5 - 3.2 mm. Hun antennes hebben 12 segmenten.
Oorsprong van gemeenschappelijke namen
De gemeenschappelijke namen „geurige huismier“ en „kokosnotenmier“ komen uit de geur die de mieren produceren wanneer ze tussen vingers gewreven worden. Dat doet denken aan de geur van die gelijkwaardig is aan kokosnoot.
Bron: Universiteit van Nebraska-Lincoln.